50 adembenemende beelden van het internationale ruimtestation ISS

  • door

Deze pagina is vertaald met behulp van AI en machine learning.

(Pocket-lint) – De ruimte is een ongelooflijke plek, niet alleen vanwege de adembenemende uitzichten vanuit nieuwe hoeken , maar ongetwijfeld ook vanwege het pure gevoel van onbeduidendheid dat de visioenen van ons universum moeten geven aan astronauten die het geluk hebben om omhoog en uit de atmosfeer te schieten.

Het internationale ruimtestation ISS draait regelmatig om de aarde. Het dient niet alleen als een thuis voor astronauten en kosmonauten, maar functioneert ook als een uniek wetenschappelijk laboratorium.

De ruimtestations cirkelen rond de aarde op ongeveer 250 mijl omhoog, reizen met 17.500 mph en draaien elke 90 minuten om de planeet, en zijn getuige van een aantal behoorlijk ongelooflijke uitzichten. We hebben een aantal van de meest indrukwekkende voor je verzameld.

Een aurora timelapse

Er zijn geen beelden die zo indrukwekkend zijn als opnamen van de Aurora Borealis vanuit de ruimte. Deze is gemaakt door astronaut Thomas Pesquet van de European Space Agency terwijl hij aan boord van het internationale ruimtestation ISS was.

Indrukwekkender is echter de timelapse-video die hij van de lichten heeft gemaakt.

SpaceX Crew Dragon Endeavour

Deze afbeelding van het ISS toont de komst van SpaceX Crew Dragon Endeavour. Dit vaartuig vervoerde commandant Shane Kimbrough en piloot Megan McArthur, samen met astronauten Akihiko Hoshide en Thomas Pesquet die vervolgens aan boord gingen van het ISS om zich op 24 april 2021 bij de bemanning van Expeditie 65 te voegen.

Zonne-selfie

Een close-up van de actie toont een van de ingenieurs op het ruimtestation die tijdens een ruimtewandeling reparaties aan het station uitvoert. Deze foto is gemaakt in 2017 en toont een schitterend uitzicht met de felle zon in de verte.

“Expeditie 32 boordwerktuigkundige Suni Williams lijkt de heldere zon aan te raken tijdens de derde ruimtewandeling van de missie. Tijdens de zes uur en 28 minuten durende ruimtewandeling, Williams en Japan Aerospace Exploration Agency astronaut Aki Hoshide (zichtbaar in de reflecties van Williams helmvizier) , boordwerktuigkundige, heeft de installatie van een Main Bus Switching Unit (MBSU) afgerond die vorige week gehinderd werd door een mogelijke verkeerde uitlijning en beschadigde schroefdraden waar een bout geplaatst moet worden.”

Londen bij nacht

Een nachtelijk viaduct van Londen laat de lichten van de stad helder schijnen en de kronkels en bochten van de rivier de Theems die door het midden snijdt.

Sierra Nevada de Santa Marta, Noord-Colombia

Bergketens zorgen voor een regelmatig populair beeld van onze wereld zoals vastgelegd door degenen die erboven draaien. Op de een of andere manier lijken deze gigantische landmassas onbeduidend als ze vanuit dit uitzicht worden bekeken en toch zijn ze enkele van de hoogste en meest indrukwekkende bezienswaardigheden die onze aarde te bieden heeft.

Deze foto van Sierra Nevada de Santa Marta is genomen vanaf 215 mijl boven:

“Deze opname in de vroege ochtend, gemaakt door astronauten die vanuit het internationale ruimtestation ISS kijken, toont een dramatisch uitzicht op de vele toppen van het Santa Marta-massief in Colombia.

De hoogste van deze (ongeveer 5700 m, 18.700 voet), genoemd naar Christoffel Columbus, is zo hoog dat er een kleine maar permanente sneeuwkap op staat (afbeelding uiterst links), ook al ligt deze slechts tien graden ten noorden van de evenaar.

De toppen zijn zo hoog dat bomen niet kunnen groeien – landschappen lijken grijs omdat alleen gras en kleine struiken de kou kunnen overleven. Interessant is dat gletsjererosiekenmerken te zien zijn in het hele grijze topgebied – wat aantoont dat er tijdens de geologisch recente ijstijden een ijskap bestond die honderden keren groter was dan de sneeuwkap.

Het grootste deel van de afbeelding toont de lagere hellingen bedekt met de groene tint van bossen. Een bosbrand geeft rook af in een grote vallei.

De sneeuwkap van Santa Marta is de enige plek waar sneeuw te zien is vanaf de tropische stranden van de Caribische kust, op 45 km afstand (buiten de bovenkant van de afbeelding). De regio is een toeristische attractie omdat bezoekers veranderingen in klimaat, landschappen, vegetatie en dieren in het wild ervaren als ze de bergen beklimmen. Het massief bevat tientallen endemische soorten. Een groot deel van het massief is nu beschermd als nationaal park, dat nu door UNESCO is aangewezen als biosfeerreservaat in 1979. Een rapport uit 2013 identificeert het reservaat als het meest onvervangbare park ter wereld voor bedreigde diersoorten.”

Scandinavië bij nacht

De ruimte is een ongelooflijke plek, niet alleen vanwege de adembenemende uitzichten vanuit nieuwe hoeken, maar ongetwijfeld ook vanwege het pure gevoel van onbeduidendheid dat de visioenen van ons universum moeten geven aan astronauten die het geluk hebben om omhoog en uit de atmosfeer te schieten.

Het internationale ruimtestation ISS draait regelmatig om de aarde. Het dient niet alleen als een thuis voor astronauten en kosmonauten, maar functioneert ook als een uniek wetenschappelijk laboratorium.

Het ruimtestation cirkelt rond de aarde op ongeveer 250 mijl hoogte, reist met 17.500 mph en draait elke 90 minuten om de planeet, getuigt van een aantal behoorlijk ongelooflijke uitzichten. We hebben een aantal van de meest indrukwekkende voor je verzameld.

ISS reparaties

Natuurlijk heeft het internationale ruimtestation, dat rond de planeet draait, regelmatig reparaties nodig en dit maakt deel uit van de taken van de bemanning. De hoogtepunten van hun werk omvatten een aantal behoorlijk prachtige uitzichten:

“Met als achtergrond een kleurrijke aarde, inclusief landmassa die delen van Nieuw-Zeeland bedekt, nemen astronaut Robert L. Curbeam Jr. (links) en astronaut Christer Fuglesang van de European Space Agency (ESA), beide STS-116-missiespecialisten, deel aan de eerste missie van de missie. van drie geplande sessies van extravehicular activity (EVA) terwijl de bouw van het internationale ruimtestation wordt hervat.”

De Nijl bij nacht

Een ander ongelooflijk uitzicht vanaf het ruimtestation dat is vastgelegd door NASA-astronaut Scott Kelly ( @StationCDRKelly ) toont het uitzicht op de rivier de Nijl s nachts.

De straatlantaarns en lichten van de steden en dorpen beneden zien er bijna uit als vuren die op het aardoppervlak branden.

De woestijnen van Iran

De uitzichten op de woestijnen van Iran vanuit de ruimte tonen enkele fascinerende patronen in het oppervlak eronder. Bijna vloeistofachtig, deze bezienswaardigheden zijn eigenlijk rotsformaties en ook de resultaten van erosie:

“Terwijl het internationale ruimtestation de woestijnen van centraal Iran, waaronder Kavir, passeerde, gebruikte een van de bemanningsleden van Expeditie 38 een digitale camera uitgerust met een 200 mm-lens om dit beeld vast te leggen met een ongewoon patroon van talrijke parallelle lijnen en vloeiende bochten.

Door het gebrek aan bodem en vegetatie kan de geologische structuur van de rotsen vrij duidelijk worden weergegeven. Volgens geologen zijn de patronen het resultaat van het zacht vouwen van talrijke, dunne, lichte en donkere rotslagen. Latere erosie door wind en water, zeggen de wetenschappers, sneed een plat oppervlak over de plooien, waardoor niet alleen honderden lagen werden blootgelegd, maar ook de vormen van de plooien werden getoond.

Het donkere water van een meer (midden van de afbeelding) neemt een depressie in een gemakkelijker geërodeerde, S-vormige rotslaag. De onregelmatige lichtgekleurde plek net links van het meer is een zandplaat die dun genoeg is om de onderliggende rotslagen te kunnen detecteren. Een kleine rivier slingert over de onderkant van het beeld. In dit woestijnlandschap zijn er geen velden of wegen die een gevoel van schaal geven. In feite komt de beeldbreedte overeen met een afstand van 65 kilometer.”

De maan 16 keer per dag

Het internationale ruimtestation vraagt ook wat aanpassingen. De baan rond de aarde gebeurt met zon frequentie dat de astronauten een intrigerend beeld krijgen – inclusief het zien van de maan 16 keer per dag opkomen.

“Op zondag 31 juli 2011, toen astronaut Ron Garan van expeditie 28 aan boord van het International Space Station uit zijn raam keek, zag hij dit: de maan. En hij zag hem 16 keer. Zei Garan: “We hadden gelijktijdige zonsondergangen en maansondergangen.” Voor Garan en de rest van de bemanning van het station is deze buitengewone gebeurtenis een dagelijkse gebeurtenis. Aangezien het station elke 90 minuten om de aarde draait, ervaart de bemanning dit elke dag ongeveer 16 keer per dag.”

Rivieren en sneeuw in de Himalaya

Het Himalaya-gebergte zorgt voor een aantal ongelooflijke uitzichten, waar je ook het geluk hebt om ze te zien. Vanuit het internationale ruimtestation ziet het zicht er nog intrigerender uit. De aderen aan de oppervlakte laten zien waar de rivieren en wateren het landschap hebben doorgesneden.

De foto uit 2015 toont een fantastisch beeld van de met sneeuw bedekte bergketens hieronder:

“Deze schuine afbeelding is genomen vanuit het internationale ruimtestation terwijl astronauten over het Himalaya-gebergte in China vlogen, nabij de Indiase grens. Het uitzicht toont een van de belangrijkste bergketens van het Himalaya-gebergte aan de onderkant van het beeld, waar pieken sterke avondschaduwen werpen tegen de sneeuw.De toppen bereiken grote hoogten (5200 m, 17.000 voet), en die net buiten de lagere marge reiken hoog genoeg (6500 m, 21.325 voet) om gletsjers te herbergen.

Rivieren hebben gesteente uit deze hoge bergen geërodeerd en het sediment afgezet als brede alluviale waaieroppervlakken (in het midden van het beeld). Het sneeuwdek laat deze opvallend gladde oppervlakken zien. Een traliewerk van geulen snijdt in deze oppervlakken en werpt kronkelige schaduwen. De grootste rivier in het uitzicht heeft een 500 m diepe kloof door de ventilatoren gesneden (afbeelding links).

Hoewel de rivieren in het uitzicht vanuit de Himalaya naar het noorden afvloeien, stromen ze uiteindelijk terug naar het zuiden door de bergketens als de Sutlej-rivier (buiten de afbeelding) – in een van de grootste canyons ter wereld – voordat ze de laaglanden van Pakistan en eindelijk de Arabische Zee bereiken.”

Hawaï van bovenaf

Een andere foto die vanaf het station is gemaakt, dit keer door astronaut Samantha Cristoforetti ( @AstroSamantha ) van de European Space Agency, toont het eiland Hawaï. Als je deze foto goed bekijkt, zie je ook de toppen van de vulkanen.

Het oog van de storm

In 2003 legde astronaut Ed Lu dit weidse beeld van orkaan Isabel vast vanuit het internationale ruimtestation. Dit beeld toont mooi het oog van de storm en de majesteit van de natuur.

Het oog van orkaan Isabel

Deze afbeelding, gemaakt in september 2003, toont een uitzicht over de Atlantische Oceaan en het oog van orkaan Isabel terwijl deze over dat gebied trok.

Deze uitzichten op wolkenformaties en barre weersomstandigheden zien er van bovenaf een stuk minder bedreigend uit. Zeker een prachtig uitzicht op het wonder van moeder natuur.

Een blik vanuit een vizier

NASA-astronaut Ricky Arnold ( @astro_ricky ) nam deze selfie tijdens de ruimtewandeling van 16 mei 2018 om upgrades uit te voeren op het internationale ruimtestation.

Hij deelde het ongelooflijke beeld op zijn Twitter-account zodat iedereen het kon zien. Zeker een interessant uitzicht.

Mount Cleveland

Deze foto, genomen in 2006, toont een luchtfoto van Mt Cleveland terwijl deze uitbarst – een aswolk die de atmosfeer in barst. Een door en door indrukwekkend beeld van de natuur op zijn gevaarlijkst:

“Uitbarsting van de Cleveland-vulkaan, Aleoeten, Alaska is te zien op deze afbeelding, gefotografeerd door een bemanningslid van Expeditie 13 op het internationale ruimtestation.

Deze meest recente uitbarsting werd voor het eerst gemeld aan het Alaska Volcano Observatory door astronaut Jeffrey N. Williams, wetenschappelijk officier en boordwerktuigkundige van het NASA-ruimtestation, om 15:00 uur Alaska Daylight Time (23:00 GMT).

Dit beeld, dat kort na het begin van de uitbarsting werd gemaakt, legt de aspluim vast die zich van west naar zuidwest beweegt vanaf de topventilatie. De uitbarsting was van korte duur; de pluim was twee uur later volledig losgeraakt van de vulkaantop. Aspluimen van de Cleveland-vulkaan hebben een hoogte van 12 kilometer bereikt en kunnen een gevaar vormen voor trans-Pacific jetvluchten.

De mistbank die in het midden bovenaan de afbeelding te zien is, is een veelvoorkomend kenmerk van de Aleoetenvulkanen. De Cleveland-vulkaan, gelegen op de westelijke helft van het Chuginadak-eiland, is een van de meest actieve vulkanen in de Aleutian Island-keten die zich van west naar zuidwest van het vasteland van Alaska uitstrekt. Met een tophoogte van 1730 meter is deze stratovulkaan de hoogste in de eilandengroep van de vier bergen. Carlisle Island in het noord-noordwesten, een andere stratovulkaan, maakt ook deel uit van deze groep. Magma dat uitbarstingen van as- en lavastromen van de vulkaan voedt, wordt gegenereerd door subductie van de naar het noordwesten bewegende Pacifische plaat onder de Noord-Amerikaanse plaat. Terwijl de ene tektonische plaat onder de andere subducteert, produceert het smelten van materialen boven en binnen de subductieplaat magma dat uiteindelijk naar de oppervlakte kan komen en door een ventilatieopening (zoals een vulkaan) kan uitbarsten. Cleveland Volcano claimde de enige bekende uitbarstingsgerelateerde dodelijke afloop op de Aleoeten in 1944.”

Momotombo-vulkaan, meer van Managua

Eind 2018 maakte een astronaut aan boord van het internationale ruimtestation deze foto van de Momotombo-vulkaan in het westen van Nicaragua. Moeilijk te geloven dat dit gebied ooit “de rokende terreur” werd genoemd.

Vanuit deze hoek kun je de volle pracht van de vulkaan en zijn met zwavel besmeurde top zien. Regelmatig zijn er damppluimen te zien die uit deze vulkaan komen en deze is pas in 2015 uitgebarsten.

Cape Cod, Massachusetts

Een luchtfoto van Cape Cod zoals je die nergens anders zult zien. Dit barrière-eiland wordt beschouwd als een van de jongste in zijn soort – waarschijnlijk 20.000 jaar geleden gevormd door gletsjers.

“Astronauten aan boord van het internationale ruimtestation ISS gebruikten een zeer lange lens om dit gedetailleerde beeld van de noordpunt van Cape Cod te maken – met een lengte van 14 km van de lengte van 105 km. Cape Cod is een van de grootste barrière-eilanden ter wereld, en het beschermt steden als Provincetown en zijn havenfaciliteiten (beeldcentrum) tegen stormgolven die vanuit de Atlantische Oceaan komen. Het beschermt dus ook een groot deel van de kustlijn van Massachusetts. De crèmekleurige kenmerken zijn symmetrisch gevormde duinen voornamelijk gebouwd door noordwestelijke winterwinden (afbeelding midden boven) die strandzand landinwaarts blazen.”

Midzomerzonsopgang, Golf van Saint Lawrence

Een andere briljante snap toont een perfect getimede sungale foto . De reflectie van de zon over de Canadese provincies Newfoundland en Labrador werd rond 4 uur s ochtends gefotografeerd door een astronaut aan boord van het ruimtestation. Voor mensen op de grond zou de zon nog bijna een uur niet opkomen – gewoon een ander hoogtepunt van de verschillende ervaringen voor de bemanningen van het station versus ons nederige mensen beneden.

Adele Island, Noordwest-Australië

“Astronauten aan boord van het internationale ruimtestation ISS maakten deze gedetailleerde foto van een klein eiland met veel concentrische zones eromheen.

Adele Island, voor de noordkust van Australië, is slechts 2,9 km lang, maar de hele getijdenzone met alle concentrische zones is 24,5 km (15,2 mijl) lang, omgeven door uitgestrekte zandbanken in het getijdengebied…

Ondiep water rondom het eiland is lichtblauw, vergeleken met de diepere open oceaan (linksboven, rechtsonder). In tijden van lage zeespiegel (herhaaldelijk tijdens de glaciale stadia van de afgelopen 1,7 miljoen jaar), zouden het hele platform en de omliggende zones op droge grond zijn geweest, zodat astronauten een veel groter eiland zouden hebben gezien dat het hele beeld in beslag nam. .”

Handige manipulator voor speciale doeleinden

Hoewel misschien niet de meest adembenemende foto op deze lijst, is deze foto toch een krachtige weergave van het werk dat op het station is uitgevoerd. In mei 2019 is in dit deel van het ISS gewerkt aan het repareren van beschadigde onderdelen. Dit soort essentiële werkzaamheden zorgen ervoor dat het station volledig kan blijven functioneren.

NASA legt uit: “Het internationale ruimtestation blijft een kritische testbank waar NASA pioniert met nieuwe methoden om de ruimte te verkennen, van complex robotwerk tot het bijtanken van ruimtevaartuigen tijdens de vlucht en het ontwikkelen van nieuwe robotsystemen om astronauten aan de grens van de ruimte te helpen. Technologieën zoals deze zal van vitaal belang zijn als NASA ernaar streeft astronauten tegen 2024 naar de maan terug te brengen.”

Maanopkomst boven de aurora

In 2016 deelde astronaut Kate Rubins dit beeld van een maanopkomst vanuit het internationale ruimtestation. Een briljant mooie opname toont de majestueuze atmosferische gloed van de aurora hieronder. Een achtergrond van miljarden sterren is echt nederig vanuit deze hoek.

De bevroren wilde rivier de Dnjepr

Nog een ongelooflijk beeld van een bevroren toendra, vastgelegd door een astronaut van het European Space Agency aan boord van het ISS.

“Curling-sneeuwafwijkingen worden vergroot door het terrein rond de 1400 mijl lange Dnjepr, die van Rusland naar de Zwarte Zee stroomt.

Astronaut Thomas Pesquet van de European Space Agency, een lid van de Expeditie 50-bemanning, nam dit beeld op 9 februari 2017 vanuit het internationale ruimtestation ISS en zei: “winterlandschappen zijn ook magisch vanuit het internationale ruimtestation: deze rivier ten noorden van Kiev doet me denken aan een schilderij van Hokusai.”

Elke dag voltooit het internationale ruimtestation 16 banen van onze thuisplaneet terwijl de bemanning belangrijke wetenschap en onderzoek verricht. Hun werk zal niet alleen het leven hier op aarde ten goede komen, maar zal ons ook helpen dieper de ruimte in te gaan dan ooit tevoren. Bemanningsleden op het ruimtestation fotograferen de aarde vanuit hun unieke perspectief, zwevend 200 mijl boven ons, en documenteren de aarde vanuit de ruimte. Dit record is cruciaal voor hoe we de planeet in de loop van de tijd zien veranderen, van door de mens veroorzaakte veranderingen zoals stedelijke groei tot natuurlijke dynamische gebeurtenissen zoals orkanen en vulkaanuitbarstingen.”

Laguna Colorada, Bolivia

Deze ongelooflijke afbeelding van Laguna Colorada toont een uitzicht op het meer beneden. De kleuren van het water kunnen in de loop van de tijd veranderen dankzij de algen die deel uitmaken van het ecosysteem.

“Astronauten aan boord van het internationale ruimtestation ISS maakten deze gedetailleerde foto van de felgekleurde Laguna Colorada, uniek in dit deel van het Boliviaanse Andesgebergte en een bekend kenmerk van astronauten.

Het ontbreken van atmosferische nevel op grote hoogte – het meer ligt op 4300 m boven zeeniveau (14.100 voet) – helpt om beelden van de regio bijzonder duidelijk te maken. De sterke roodbruine kleur van dit ondiepe, 10 km lange meer is afkomstig van algen die gedijen in het zoute water. Maar het meer heeft af en toe groene fasen omdat verschillende algen verschillende kleuren vertonen, waarbij het type wordt bepaald door het veranderende zoutgehalte en de temperatuur van het water. Als het water van het meer in het woestijnklimaat verdampt, wordt het zout. Met sneeuw bedekte vulkanen verschijnen afbeelding midden boven en linksonder. Oude kustlijnen laten zien dat het meer in het verleden groter is geweest.

Laguna Colorada is het centrum van een natuurreservaat (in 1990 vermeld als een “Ramsar-moerasland van internationaal belang”) en de thuisbasis van grote aantallen flamingos. Toegangswegen aan drie kanten van het meer worden gebruikt door toeristen die deze buitenaardse landschappen bezoeken. “

De met sneeuw bedekte Kiska-vulkaan op het eiland Kiska

Het zijn niet alleen geweldige uitzichten op de ruimte en de randen van onze wereld die zichtbaar zijn vanuit het ISS. Het station geeft ook fantastische visioenen van gebieden van onze thuisplaneet die anders lastig te bezoeken zouden zijn, laat staan vanuit deze hoek.

Dit uitzicht van mei 2019 toont een met sneeuw bedekt Kiska-eiland, onderdeel van de Aleoeten in het Alaska Maritime National Wildlife Refuge.

Buenos Aires, River Plate, Argentinië

Een modderig uitzicht over Buenos Aires vanaf 220 mijl. Deze is misschien niet zo kleurrijk of mooi als sommige andere fotos van onze planeet van bovenaf, maar dat betekent niet dat hij niet indrukwekkend is.

“Deze foto is gemaakt toen astronauten aan boord van het internationale ruimtestation ISS over de opvallende delta en groene moerassen van de Parana-rivier vlogen (afbeelding rechts) aan de Atlantische kust van Argentinië. De Parana-rivier, de op een na grootste van Zuid-Amerika na de Amazone-rivier, giet bruin modderig water in een brede monding die bekend staat als de River Plate (afbeelding midden en links) De grijze massa van de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires (metrobevolking 12,74 miljoen in 2010), is minder prominent gezien vanuit de ruimte (linksboven), hoewel astronauten hun ogen snel afstemmen op de subtiele signatuur van dergelijke stadsgezichten.Talrijke kleine boerenpercelen op rode grond omringen de delta en de stad.

Het modderige riviersediment is uiteindelijk afkomstig van erosie van de rotsen van het Andesgebergte ver stroomopwaarts – en weerspiegelt de kleur van de Amazone-rivier, die ook troebel is en ook oprijst in het Andesgebergte. In deze afbeelding transporteert getijdenspoeling het modderige water een korte afstand stroomopwaarts naar de kleinere Uruguay-rivier (afbeelding rechtsonder).”

Beste spiegelloze cameras 2021: de beste cameras met verwisselbare lens die momenteel verkrijgbaar zijn

Zoutvijvers, kustvlakten, West-Australië

Afbeeldingen van kustlijnen komen vaak voor in de back-catalogus van fotos die zijn gemaakt vanuit het internationale ruimtestation.

Deze fotos vertegenwoordigen ook een algemeen beeld voor astronauten die neerkijken op onze planeet, omdat ze de beste indicatoren zijn van naar welk deel van de wereld ze neerkijken. De bekende lijnen van de kusten zijn gemakkelijk te herkennen in vergelijking met andere landmassas.

Lagune van Venetië

Een ander ongelooflijk beeld van onze planeet brak in 2014 vanuit de ruimte.

Deze foto toont het smalle barrière-eiland dat de lagune van Venetië beschermt tegen de sterke golven van de noordelijke Adriatische Zee.

De kleuren van de wateren beneden zijn het resultaat van vele boten en andere vaartuigen die over het oppervlak varen. Slijtage op de omliggende landen veroorzaakt door het kielzog van deze boten is een punt van zorg. Zozeer zelfs dat er een studie werd opgezet om de gezondheid van de lagune te monitoren.

Great Barrier Reef bij de Whitsunday-eilanden

Het Great Barrier Reef is vanuit elke hoek een indrukwekkend gezicht. Hoewel de meeste mensen het zien van toeristenfotos, zien astronauten het van 200 mijl hoog – met het hele rif zichtbaar.

Deze foto toont slechts 10 mijl van het 1700 mijl lange rif. De riffen zijn goed zichtbaar vanaf het station dankzij de kleurverandering – het iriserende blauw van ondiepe lagunes contrasteert met het donkerblauw van diepere omringende wateren.

Rode sprites boven de VS en Midden-Amerika

Deze foto van het ruimtestation vangt een uitzicht over Mexico wanneer een rode sprite te zien is boven het witte licht van een actieve onweersbui.

Deze sprites worden niet veroorzaakt door bliksem in de gebruikelijke zin, maar zijn grote elektrische ontladingen, een koud plasma-fenomeen vergelijkbaar met de ontlading van een TL-buis. Grote onweersbuien resulteren soms in een uitbarsting van sprite-energie, maar ze worden zelden op film vastgelegd.

Caribische Zee gezien vanuit het internationale ruimtestation

Een panoramafoto van de Caribische Zee met delen van Cuba, de Bahamas en Florida.

Deze schitterende opname vangt de gloed van de atmosfeer die ook onze thuisplaneet omringt.

Overstromingen op de Mekong rivier, Thailand en Laos

De Mekong rivier ligt op de grens tussen Thailand en Laos. Deze foto van het ruimtestation genomen in 2015 toont sporen van overstromingen in het gebied. De overstromingen beneden werden veroorzaakt door hevige moessonregens die rond juli van dat jaar vielen en iedereen in het gebied trof.

De bemanning van het internationale ruimtestation ISS is vaak belast met het documenteren van dit soort overstromingen. Dit soort beelden helpt autoriteiten om te helpen bij de hulpverlening ter plaatse en om levens te redden.

De haven van Sfax, Tunesië

Deze afbeelding toont Sfax, Tunesië zoals het lijkt vanuit het internationale ruimtestation en benadrukt het stralende stratenpatroon van de tweede stad van Tunesië.

Deze straten stralen uit van de oude ommuurde stad en creëren van bovenaf een duidelijk en mooi beeld. De kleine gebouwen eronder, slechts stippen van deze afstand, huisvesten een bevolking van meer dan 900.000.

Viskwekerijen bekkens, NE China

Astronauten maakten deze contrastrijke foto van de viskwekerijen met rasterpatroon aan de kust van China. Het uitzicht omvat bekkens van viskwekerijen die zijn gebouwd van hout en ondiepe zeebodems, wadden en baaien. Waterstromen van schepen zijn ook aan de onderkant te zien.

Sterrenkijken

Nog een ongelooflijk uitzicht van bovenaf, het best beschreven door NASA:

“Door de exacte tijd en locatie van het ISS te kennen, konden wetenschappers het sterrenveld op de foto afstemmen op grafieken die beschrijven welke sterren op dat moment zichtbaar hadden moeten zijn. Ze identificeerden het patroon van sterren op de foto als ons Melkwegstelsel (kijkend naar het centrum) De donkere vlekken zijn dichte stofwolken in een binnenste spiraalarm van ons melkwegstelsel; zulke wolken kunnen ons zicht op sterren naar het centrum belemmeren.

De kromming van de aarde doorkruist het midden van het beeld en wordt verlicht door een verscheidenheid aan airglow-lagen in oranje, groen en rood. Zelfs door de dichte oranje-groene luchtgloed zijn ondergaande sterren zichtbaar.

Het helderste licht in de afbeelding is een bliksemflits die een grote wolkenmassa verlichtte. De flits weerkaatste door de glanzende zonnepanelen van het ISS en terug naar de camera. Het vage equatoriale wolkendek is zo uitgestrekt dat het in deze weergave het grootste deel van het zeeoppervlak bedekt.

Omdat ze de exacte tijd en locatie van het ISS kenden, konden wetenschappers het sterrenveld op de foto koppelen aan grafieken die beschrijven welke sterren op dat moment zichtbaar hadden moeten zijn. Ze identificeerden het patroon van sterren op de foto als ons Melkwegstelsel (kijkend naar het centrum). De donkere vlekken zijn dichte stofwolken in een binnenste spiraalarm van onze melkweg; zulke wolken kunnen ons zicht op sterren naar het centrum blokkeren.

De kromming van de aarde doorkruist het midden van het beeld en wordt verlicht door een verscheidenheid aan airglow-lagen in oranje, groen en rood. Zelfs door de dichte oranje-groene luchtgloed zijn ondergaande sterren zichtbaar.

Het helderste licht in de afbeelding is een bliksemflits die een grote wolkenmassa verlichtte. De flits weerkaatste door de glanzende zonnepanelen van het ISS en terug naar de camera. Het vage equatoriale wolkendek is zo uitgestrekt dat het in deze weergave het grootste deel van het zeeoppervlak bedekt.”

Zonsondergang boven de Middellandse Zee

Een ongelooflijk uitzicht op een zonsondergang over de Middellandse Zee met de Alpen, de Adriatische zee en Italië bijna zichtbaar hieronder. De zon weerkaatst over het oppervlak van de planeet en laat de schoonheid van ons huis van bovenaf zien.

Het uitzicht van een astronaut vanuit de ruimte

NASA-astronaut Reid Wiseman legde dit prachtige uitzicht op de aarde vast met een zonsopgang boven de oceaan. Een schitterende weerspiegeling van de schoonheid van onze wereld.

Iberisch schiereiland bij nacht

Een vroege avondfoto van het hele Iberisch schiereiland (dat zowel Spanje als Portugal omvat) genomen vanuit het internationale ruimtestation in 2014. De heldere gloed van de dorpen en steden beneden is gemakkelijk te zien, zelfs vanaf 200 mijl omhoog.

Vliegen door een Aurora

Astronaut Alexander Gerst van de European Space Agency nam deze foto in 2014 toen het ruimtestation door een aurora ging. Deze indrukwekkende beelden worden veroorzaakt door kleine energiedeeltjes van de zon die in wisselwerking staan met de magnetische veldlijnen in de atmosfeer van de aarde. Deze interacties veroorzaken een reactie met de atmosfeer terwijl de zuurstof een prachtig groen en rood lichtbeeld in de lucht veroorzaakt.

De veranderende vergezichten van de aarde

Deze foto is gemaakt in 2015 en toont de uitzichten van NASA-astronaut Terry Virts, commandant van expeditie 43, astronaut Samantha Cristoforetti en de Russische kosmonaut Mikhail Kornienko op dat moment. Deze uitzichten zijn duidelijk zichtbaar vanuit speciale ramen op het ruimtestation die een 360-graden observatie van onze wereld beneden mogelijk maken.

Orkaan Gonzalo

Nog een foto van een orkaan die ervoor zorgt dat deze gevaarlijke natuurlijke gebeurtenissen eruitzien als ongevaarlijke wolkenwervelingen van bovenaf. Deze afbeelding, uit 2014, toont orkaan Gonzalo over de Atlantische Oceaan.

Ochtend Aurora vanuit het ruimtestation

Deze foto uit 2015 is gemaakt door NASA-astronaut Scott Kelly ( @StationCDRKelly ) en toont het prachtige uitzicht op de groene lichten van de aurora gezien vanuit het ruimtestation.

Panorama van de nachtelijke hemel en de Melkweg

Indrukwekkende visioenen vanuit het ruimtestation laten niet alleen een fantastisch uitzicht op de aarde zien, maar ook op de sterren en sterrenbeelden om ons heen. Dit opvallende panorama van de nachtelijke hemel en de Melkweg werd in 2014 vastgelegd door NASA-astronaut Reid Wiseman. De majesteit van de sterren die de hemel boven onze planeet domineren. Beneden laat het zand van de Sahara-woestijn de aarde gloeien met een oranje tint.

Een kleurrijke lange belichtingstijd

Deze foto, gemaakt in juli 2020, toont een opname met een lange belichtingstijd van het ISS met een kleurrijke gloed van de atmosfeer van de aarde.

Sun Glint in Angola

De zon vangt het licht van de rivier beneden terwijl het ruimtestation over het Afrikaanse continent vliegt. Dit ongelooflijke uitzicht zorgt ervoor dat het water er bijna goud uitziet.

NASAVerbazingwekkende beelden van het internationale ruimtestation foto 45

Russische bevoorrading boven de nachtelijke hemel

Hier is een Russisch bevoorradingsschip te zien aangemeerd met het ISS, terwijl onder de lichten van Europa aan de oppervlakte te zien zijn met miljoenen mensen die hun werk doen terwijl het station erboven draait.

De Canadarm2 robotarm

Een vrij magnifiek zicht op de geweldige technologie die aan boord van het internationale ruimtestation wordt gebruikt.

“Het Cygnus-ruimtevrachtschip van Northrop Grumman, met zijn prominente cimbaalvormige UltraFlex-zonnepanelen, is afgebeeld vlak na zijn vrijlating uit de Canadarm2-robotarm die zijn 83-daagse verblijf in het internationale ruimtestation beëindigt.”

Wolken boven de Filippijnse Zee

De uitzichten vanaf het internationale ruimtestation zijn zeker verbluffend. Deze foto toont lange wolkenluchten boven het oppervlak van de Filippijnse Zee.

Baai van San Francisco

Een interessant beeld van San Francisco van bovenaf toont de opvallende grootte van de bruggen die het ook verbinden met Oakland en de Golden Gate Bridge. Het grote stuk groen dat Golden Gate Park vormt, ziet er ook vanaf deze hoogte indrukwekkend uit.

De nachtlichten van Tokyo

Nog een ongelooflijk nachtelijk uitzicht, dit keer vanuit Tokio. De straatverlichting lijkt bijna op de slagaders van de stad – de stromende levensader van een drukke economie.

Geschreven door Adrian Willings. Oorspronkelijk gepubliceerd op 11 juni 2018.

Bron: Pocket-lint.com