Mario + Rabbids Sparks of Hope review: Buitenaards

  • door

Deze pagina is vertaald met behulp van AI en machinaal leren voordat hij is beoordeeld door een menselijke redacteur in uw moedertaal.

(Pocket-lint) – Toen Ubisoft in 2017 zijn Rabbids-franchise (buiten Frankrijk grotendeels onbemind) koppelde aan de Mario-moloch in Mario + Rabbids Kingdom Battle, waren de resultaten veelbelovend dankzij de tactische turn-based gameplay die doet denken aan het machtige XCOM. Met Mario + Rabbids Sparks of Hope begint die onwaarschijnlijke fusie op een meesterzet te lijken.

Vervolggames kunnen lastig zijn om te maken, maar als ze op een doordachte manier worden benaderd, kunnen ze ook kansen bieden om een franchise goed te definiëren, en dat laatste geldt voor Mario + Rabbids Sparks of Hope. Vanaf het begin voelt het als een veel coherenter spel – in plaats van een verzameling decorstukken – dan zijn voorganger.

Onze snelle kijk

Voor iedereen die dol is op Nintendo’s Mario-games of die snakt naar diepe, strategische gameplay, is Mario + Rabbids Sparks of Hope een schot in de roos. In dat opzicht voelt het als het soort spel dat Nintendo zelf zou maken. Oppervlakkig gezien is het schattig en grillig, met een paar behoorlijke vlagen humor (gelukkig zijn de irritantere aspecten van de Rabbids ingeperkt).

Maar onder de zachte buitenkant schuilt een schat aan intrigerend strategische gameplay, die je dwingt om snel na te denken en je gevechten met intelligentie te plannen. Wat wil je nog meer dan een spel dat diepgaande, geavanceerde gameplay verbergt onder een Mario-vernisje? Mario + Rabbids voelt aan als het soort spel waarvoor de Switch is ontworpen.

Mario + Rabbids Sparks of Hope review: Buitenaards

Mario + Rabbids Sparks of Hope

4.0 sterren

Voor

  • Diep
  • Aangeboren strategisch
  • Zachte aanvankelijke moeilijkheidscurve
  • Verrassend veel vlees
  • Vol leuke activiteiten
  • Tonaal consistent met Mario-spellen
  • Samenhangender als spel dan zijn voorganger.
Tegen

  • Zou de gevechtsdoelen meer kunnen variëren
  • Sommige eerste puzzels zijn een beetje te eenvoudig

De juiste toon treffen

Het voelt vanaf het begin ook geruststellend aan als een Mario-spel, en opnieuw thuis op de Nintendo Switch. Het verhaal is basaal en impressionistisch. Mario en zijn vrienden – inclusief talloze Rabbids die zich als hen verkleden – worden gestoord door de komst van de enorme en kwaadaardige Cursa, een soort intergalactische octopus die onmiddellijk chaos veroorzaakt in het sterrenstelsel en het teistert met zwarte, verstikkende Darkmess.

Je moet van planeet naar planeet reizen en gevechten leveren tegen steeds geraffineerdere vijanden om de plassen Darkmess op te ruimen die je pad versperren. Als je de eindbaasgevechten wint, vernietig je de Darkmess-tentakels en krijg je de Darkmess-scherven die je nodig hebt om naar de volgende planeet te reizen. Het is een klassieke zoektocht, waarbij je allerlei grillige personages ontmoet – elke planeet heeft een zeer excentrieke Warden. Er zit niet echt een verhaal in, maar de sfeer is perfect en doet denken aan een typisch Mario-spel, waarbij de Rabbids zorgen voor een licht anarchistisch randje aan de humor, die net niet te gek wordt.

Genoeg te verkennen

Het helpt dat elk van de planeten vol zit met fantastisch geruststellende knipogen naar het Mario-universum: groene pijpen bieden toegang tot verborgen gebieden, Goombahs zwerven rond voor willekeurige gevechten, er zijn gouden munten te verzamelen. Hiermee kun je je team zo nodig genezen, maar ook nuttige voorwerpen kopen zoals Pow Blocks en gezondheidsherstellende paddenstoelen. Oude rivaliteiten worden zelfs opzij gezet tegen de gemeenschappelijke vijand Cursa – je coöpteert bijvoorbeeld Bowser in je team.

Elke planeet heeft een enorme hoeveelheid activiteiten buiten de hoofdquest: zelfs als je de Darkmess Tentacles uitschakelt, blijven er plassen Darkmess hangen. Op elke planeet zijn er verschillende soorten puzzels (opnieuw, die vaak doen denken aan de Super Mario-spellen), en activiteiten die Planet Coins opleveren die je kunt verzilveren bij de handelaars op elke planeet.

Op een slimme manier krijg je gadgets waarmee je verschillende soorten verborgen paden en gebieden kunt ontdekken, die je stimuleren om de eerdere planeten opnieuw te bezoeken. Mario + Rabbids Sparks of Hope is behoorlijk vlezig: de game bevat ruim 30 uur aan gameplay, hoewel je desgewenst door elke planeet kunt racen. Een dergelijke aanpak heeft echter weinig zin, aangezien het overgrote deel van de aangeboden activiteiten erg leuk is, en telkens als je zegeviert in de strijd, stijg je al je personages.

Wat is Nvidia Advanced Optimus en hoe kan het de batterij van uw laptop sparen?

Diepere gameplay

Maar het absolute vlees van Mario + Rabbids Sparls of Hope zit in de gevechten, die sinds het eerste spel op briljante wijze zijn herzien. Sparks zijn sterachtige wezens die nuttige vaardigheden bieden (zoals een paar keer onzichtbaar worden, alle teamgenoten binnen een bepaalde straal versterken of aanvallen van dichtbij uitvoeren die vijanden in de buurt treffen maar de omliggende dekking vernietigen).

Na een tijdje kan elk personage twee Sparks uitrusten, zodat je je personages voor elk gevecht kunt aanpassen zodat ze specifieke eigenschappen hebben. Cruciaal is dat je voor (en zelfs tijdens) elk gevecht elk type vijand kunt onderzoeken om hun sterke en zwakke punten te bepalen. De Sparks spelen briljant samen met de specifieke vaardigheden van elk personage – dus het kiezen van de juiste groep van drie (en soms vier in de eindbaasgevechten) is cruciaal. Die vaardigheden zijn zowel offensief als defensief: Rabbid Peach, bijvoorbeeld, kan zichzelf en teamgenoten genezen, terwijl de echte Peach een barrière kan opwerpen die haar teamgenoten voor een paar beurten afschermt van schade, terwijl de vaardigheden van Mario en Luigi hen in staat stellen te schieten op vijanden die bewegen nadat je beurt is afgelopen.

Tactisch worden

Naarmate je verder komt, worden de vijanden waarmee je te maken krijgt steeds uitdagender, vaak met humoristische gevolgen. Sommige stelen bijvoorbeeld gezondheid van je, andere genezen zichzelf als je ze niet meteen uitschakelt, en er zijn genoeg tankachtige wezens die je tegenkomt en die bijvoorbeeld al je teamgenoten kunnen opzuigen en in brand steken.

Dit betekent dat je je tactiek zorgvuldig moet aanpassen aan waar je het tegen opneemt, en maximaal gebruik moet maken van alle beschikbare moves. En die zijn er genoeg: je kunt alle vijanden binnen je bewegingsbereik aanvallen en teamsprongen maken, waardoor je anders onbereikbare gebieden kunt openen. Daarnaast krijg je twee gevechtsacties per beurt, zoals schieten met je wapen en het gebruik van een vonk, en kun je vaak ook voorwerpen gebruiken. Die laatste kunnen van vitaal belang zijn, omdat ze bijvoorbeeld extra beweging geven of de cooldown van je Sparks en vaardigheden wegnemen.

Het eindresultaat is net zo tactisch als in de XCOM-games, zij het op een veel vergevingsgezindere manier. Mario + Rabbids Sparks of Hope heeft een oordeelkundig lage moeilijkheidsgraad, waardoor je de tactische eisen in het beginstadium onder de knie kunt krijgen, voordat het op de derde planeet uitdagender (en dus strategischer) wordt. Er zijn vijf planeten, plus Cursa’s bolwerk.

In het begin zijn er twee soorten gevechtsdoelen, waarbij je ofwel alle vijanden moet uitschakelen ofwel één van je groep naar een bepaald punt op het slagveld moet brengen. Maar er komen andere doelstellingen bij, zoals het uitschakelen van een bepaald aantal vijanden, het uitschakelen van alle vijanden van een bepaald type of het een bepaald aantal beurten overleven van een aanval van paaiende vijanden.

Als we één punt van kritiek op Mario + Rabbids Sparks of Hope hebben, dan is het dat er vaak nieuwe gevechtsdoelen worden geïntroduceerd zonder er echt munt uit te slaan, maar de diversiteit van de vijanden waarmee je te maken krijgt, zorgt ervoor dat het nooit het punt bereikt waarop je het gevoel hebt steeds weer hetzelfde te doen. Een behoorlijke skill tree voor je personages tijdens hun level-up helpt ook in dat opzicht: naarmate je vordert, kun je hun sterke punten versterken en hun zwakke punten enigszins verbeteren.

Samenvattend

Ubisofts tweede Mario + Rabbids-game voor de Switch komt misschien wel het dichtst bij een echte Mario-game die ooit door iemand anders dan Nintendo is gemaakt. De game combineert een authentieke Mario-achtige vibe (met toegevoegde humor van de vaak verguisde Rabbids) met heerlijk strategische turn-based gameplay, die aanvoelt als een poort naar XCOM. Voeg daar nog wat leuke puzzels, lonende verkenningen en een bevredigende vlezigheid aan toe, en het voelt alsof Ubisoft met zijn tweede versie van de franchise het spel echt heeft uitgewerkt tot een goed gestructureerde, coherente triomf.

Geschreven door Steve Boxer. Bewerken door Verity Burns.

Bron: Pocket-lint.com